Пола (Паўла) Файнберг Мішэль нарадзілася ў Шаўляі, Літва, у 1926 г. Яна наведвала яўрэйскую школу і вучылася на іўрыце, пакуль расейцы не акупавалі яе горад у 1940 г. 22 чэрвеня 1941 г. пачалася вайна паміж Расіяй і Германіяй. Праз тыдзень пасля ўварвання немцы авалодалі Шаўляем. Поля, яе маці, бабуля, дзве цёткі, стрыечная сястра і брат паехалі жыць у гета. Восенню 1943 г. гета было ператворана ў канцэнтрацыйны лагер. Летам 1944 г. з набліжэннем расейцаў немцы вырашылі эвакуяваць канцэнтрацыйныя лагеры. 19 ліпеня 1944 года насельнікі лагера былі вымушаны ісці шэсць кіламетраў без ежы і вады і пад узмоцненай аховай да Павэнчы. Адтуль на цягніку даставілі ў Штутхоф у Германію. Калі яны прыбылі ў Штутгоф, сям'я была разлучана. Падчас разлукі яе брат кінуў Поле за калючы дрот два фотаздымкі, якія схаваў у ботах. Ёй удалося захаваць фатаграфіі ўсю астатнюю вайну. У студзені 1945 года Пола пачала апошні марш з лагера. На маршы нямецкія салдаты і ахова расстралялі ў спіну многіх людзей з лагера. У нейкі момант маршу Пола перастала бачыць немцаў і стала больш бачыць расейцаў. Пасля таго, як немцы адмовіліся ад маршу, Поля з сям'ёй прыйшла ў пустую хату, дзе захварэлі на тыф маці, дзве цёткі і стрыечная сястра. Медсёстры прыехалі з грузавікамі і адвезлі іх у «бальніцу», дзе яны спалі на падлозе. Неўзабаве пасля вызвалення сям'я даведалася, што ўсе мужчыны ў іх сям'і загінулі. Яны паехалі ў Літву на вельмі кароткі час, перш чым адправіцца ў Германію, каб чакаць візы ў ЗША. Яны эмігравалі ў Нью-Ёрк, дзе Пола хадзіла ў школу, а яе маці паехала жыць з сям'ёй у Гарысбург, Пенсільванія. Яе маці выйшла замуж паўторна і пераехала ў Чыкага ў 1948 г. Пола выйшла замуж за свайго мужа Вула і пераехала ў Мілўокі. У 1961 годзе Пола з сям'ёй пераехала ў Скокі, дзе стала актыўнай членам Літоўскага яўрэйскага клуба.