Марыя Гершэвіч жыла ва Украіне. У пачатку вайны бацьку выслалі і забілі. Яе маці памерла неўзабаве пасля пачатку вайны. Марыя з цёткай Розай і братам жыла ў Магілёў-Падольскім (Магілёў-Падольскі/Магілёў-Падольскі) гета з 1941 па 1942 год. У 1942 годзе яны пакінулі гета разам з партызанамі, якія спачатку адмовіліся ад іх, бо былі маленькімі дзецьмі. Аднойчы ноччу ў лесе іх знайшлі немцы і павезлі ў Пячорскі лагер. Цётка Роза падкупіла ахоўніка залатым гадзіннікам, які схаваў, каб яны збеглі. Яны вярнуліся дадому, але ім не было дзе жыць. Давялося цётцы Розе аддаць Марыю і яе брата на выхаванне. Яны заставаліся ў прыёмных сем'ях з 1942 па 1944 год. У групавым доме яны былі галодныя і збітыя і спадзяваліся, што Роза прынясе ім свежай вады. У канчатковым выніку групавы дом падрыхтаваў дзяцей да адпраўкі ў канцэнтрацыйны лагер у Германіі, але горад быў вызвалены раней, чым іх паспелі перавезці. Выйшаўшы з дзіцячага дома пасля савецкага вызвалення, Марыя Гершэвіч пайшла ў школу і пасля яе заканчэння 47 гадоў працавала на суконнай фабрыцы. Яна выйшла замуж і нарадзіла сына, з якім пераехала ў Чыкага, ЗША, у 2004 годзе пасля смерці мужа і брата.